و بستوهانند - دويست مرد كافر را ، - چنين بايد كه باشند و بنه گريزند ، - و اگر بود از شما اى مؤمنان صد مردى مردانه به آيند ، با پس شكنند ، هزار مردى را از آن كسها كه ناگرويده شده‌اند ، براى آنك حقّا كه ايشانند كافران ، گروهى كه هيجان ( ؟ ) نبرند به حق را فا ندانند تا دانند * « 1 » 66 - اكنون سبك و آسان بكرد خداى عزّ و جلّ اين فرمان پيشين از شما ، - منسوخ بكرد يكى با ده ، - و دانست كه در ميان شما است ضعيفانى - چون ضعفا خوانى - و در شما است سستى اى ، پس اگر بود در وقت حرب از شما - اى مؤمنان - صد مردى مردانه شكيباى - كه بر جاى بيستند در حرب و بهزيمت بنه شند - تا به آيند با پس شكنند دويست مرد كافر را ، و اگر بود از شما هزار مردى آن بايد با پس شكنند دو هزار مرد كافر را ، بدستورى و يارى خداى عزّ و جلّ ، و خدايست به يارى و نصرت با شكيباان در كار خداى و جنگ با دشمن * « 2 » 67 - نه بود سزاوار هيچ پيغامبرى را كه بود او را بستگانى اسيرانى كه وافروشند ، تا از نخست بسيار بكش آن كافران را و گران‌تر بكردى بجراحت بسيارى را در آن زمين كه مىحرب كردى ، مىخواهيد خواسته و مال اين جهانى خويشتن را به وا فروختن اسيران روز بدر ، و خداى عزّ و جلّ مىخواهد و مىاختيار كند عزّ و ثواب آن جهانى شما را - معنى مىفرمايد به اختيار خواست آن جهانى و رين جهان - و خدايست بىهمتاى بكينه

--> ( 1 ) - يا پيغامبر برانگيزان مؤمنان را بر كارزار ، اگر باشد از شما بيست صبركنان غلبه كنند دويست را ، اگر باشد از شما صد غلبه كنند هزار را از كافران ، بدانكه ايشان گروهىاند كنه اندر يابند . ( خ ) ( 2 ) - اكنون سبك كرد خداى از شما ، و دانست كه اندر ميان شمااند سستان ، اگر باشد از شما صد صبر كننده ، غلبه كنند دويست را ، و اگر باشد از شما هزار ، غلبه كنند دو هزار بفرمان خداى ، خدايست با صابران . ( خ )